12 Nisan 2015 Pazar

12 Nisan

Nihayet işe başladık, aslında başlayalı 1 aya yakın oldu, iş heyecanı ile unuttuk her şeyi, neyse ilk geldiğim zaman bana kömürlükten bozma bir oda verdiler, sanırım beni test edip tepkimi ölçmek istediler, çok açık tepki koymadım sadece yazılı ve imzalı olarak taleplerimi ilettiğim bir yazı düzenleyip teslim ettim, odadaki tüm eksikleri yazdım, onlara göre duvarlar boyanıp bir tablo asılsa sorun kalmayacaktı ancak benim talepleri okuyunca hemen başka bir odaya gönderdiler beni, genişlik olarak önceki ile aynı olsa da fiziki anlamda daha insani bir odaya geçmiş bulundum, neyse tekrar bir talep listesi düzenleyip gönderdim belki gözleri korkar da geniş bir odaya alırlar beni. Yanımda çalışan personelin o bölgenin insanı olması da ayrı bir dertti, gelen herkesi tanıması başvuranlarda sorun oldu, e tabi çocukluğunu gördüğün sümüklü çocuk şimdi senin dertlerini duyuyor, neyse özel olarak oralı olmayan birini istedim, onlarda yine oralı ama biraz alakasız birini verdiler yanıma ancak asıl sorun burada başladı, bu personel fazla kimseyi tanımamakla beraber sokakta oynayan bir ilkokul çocuğundan daha fazla yardımı dokunamadı, ömründe ilk defa bilgisayar gören bir insanı, temel işi bilgisayar olan bir konuma getirirlerse ne kadar yardımı olur siz düşünün artık, ona tahammül etmek zorunda olmak bir yana bana yardımcı olması ve işlerimi hızlandırması gerekirken beni ekstradan yavaşlattı, hem kendi hem onun işini yapıyorum şimdi, neyse böyle giderse bende isyan bayrağını açıp adam gibi iş bilen bir personel talep edeceğim. Neyse ki bu aptal saptal sorunlar arasında iş yoğunluğum şimdilik düşük ki bu duruma sabrediyorum. Ancak 2-3 ay sonra burada bazı şeylerin değişeceği açık. Ha bu arada bu benim ilk nöbetim, 24 saat tutacağım, şimdilik sıkıntı yok...